| نظریه همهچیز ( Theory of everything)، یک نظریه فرضی در فیزیک نظری است که به بیان رابطه همه پدیدههای فیزیکی با یکدیگر میپردازد. این نظریه در واقع تلاشی برای ترکیب نظریه نسبیت عام انیشتین و مکانیک کوانتومی است که ناسازگار بایکدیگر میباشند. این نظریه همچنین درصدد یکپارچه سازی چهار نیروی اصلی شناخته شده طبیعت یعنی نیروی گرانش ،نیروی هسته ای ضعیف نیروی هسته ای قوی و نیروی الکترو مغناطیس می باشد.
سالهای متمادی است که بحث تئوری همه چیز در فیزیک مطرح شده است. منظور از این تئوری چیست؟ یک تئوری برای همه چیز به چه سئوالاتی باید پاسخ دهد؟
اجازه دهید بحث را با سخنان هاوکینگ دنبال کنیم. هاوکینگ می گوید.
نظریه نسبیت عام اینشتین نظریهای در باره جرمهای آسمانی بزرگ مثل ستارگان، سیارات و کهکشانهاست که برای توضیح گرانش در این سطوح بسیار خوب است.
مکانیک کوانتومی نظریهای است که نیروهای طبیعت را مانند پیامهایی میداند که بین فرمیونها (ذرات ماده) رد و بدل میشوند. مکانیک کوانتومی در توضیح اشیاء، در سطوح بسیار ریز خیلی موفق بوده بوده است.
یک راه برای ترکیب این دو نظریه بزرگ قرن بیستم در یک نظریه واحد آن است که گرانش را همانطور که در مورد نیروهای دیگر با موفقیت به آن عمل میکنیم، مانند پیام ذرات در نظر بگیریم. یک راه دیگر بازنگری نظریه نسبیت عام اینشتین در پرتو نظریه عدم قطعیت است.
با توجه به سخنان هاوکینگ دو نظریه مهم فیزیک و مکانیک کوانتوم، هریک به تنهایی خوب عمل می کنند، اما با یکدیگر ناسازگارند. بنابراین مسئله اصلی این است که راهی بیابیم تا این دو نظریه را با یکدیگر ترکیب کنیم.
برای ترکیب این دو نظریه تلاشهای زیادی انجام شده است که به چند مورد آنها اشاره می کنیم:
ادامه مطلب |